گره کفش من کور ،
صدای تو پر ِ راه .
من ِ من خرسند ،
تو ِ تو دلشاد .
من و تو
خود ِ خود ِ پا .
وقتی احتمال ِ نشدن، صفر از صد ِ
خوشحالی و
می ترسی ...
وقتی میشه نود و هشت ،
غمگینی و
می ترسی ...
حالا
تنها چیزی که مهم میشه
پیدا کردن یه رابطه ست
بین صدی که بود و
دویی که هست "
به جایی بلند تر از ارتفاع ِ رفتن رسید
و آمدن را کلید زد .
پیکان های سو را هدایت به اوج کرد ،
مهره های صفحه را بازی داد ،
طراوت ِ بودن را محک زد ،
نقش جاودانگیش را به کمال ایفا نمود و
در پس کوچه های روحش
به شهامت
فخر فروخت .
در ميان ِ هجومي از من ،
تو را خطاب قرار دادم ،
به آسمان نگاهي انداختم
و به استحکام ِ زمين ، دل خوش کردم !
باورم آن واژه ي مقدس ِ سه حرفي بود ... .
بگو ...
نقش بپاش بر رنگ هاي ِ حاضر و
نبايد ها را غرق در بي رنگي کن .
صادر نکن مجوز ِ انهدام ِ ذهن ِ خاکستریت را با ،
حس !
گام های منزوی در دالان ِ بی عبور ِ قلب را نشانه رو ... "
خیالی واهی بود ،
یقین بر نرسیدن ِ کارگران به آب ،
درون ِ چشمهایت !
کاش می توانستی پهلو بگیری جایی میان ِ آن روزها ...
اینجا دیگر هیچ چیز طعم تابستان نمی دهد ،
حتی این تقویمی که تنها چهار فصل دارد !
این " یادش به خیر " از کابوس ِ من جا مانده
برسانش به دست ِ آن کلاغ ِ در راه ...
¼ : سکوتت معنی داره ؟
¾ : تو آفتابی ... او زمین ... من آسمان ...
بر او بتاب زانکه من نشسته ام به ناز روی شانه ی ستارگان ...
بهتری ؟
¼ : نه ، به زور حالمو می پرسی ؟
¾ : چی محبورم کرده ؟
¼ 1 : سال دوستی
¾ : دوست داشتن جبر ِ پنهان ِ نه دوستی
¼ : شاید از این به بعد دوست داشتن ِ جبر بشه واسه ت ، می ترسم !!!
¾ : چیزی عوض نشده ، گاهی 1 تقسیم بر 2میشه ، گاهی هم 2تقسیم بر 1 .
اصل ِ قضیه50-50 ست !
آنجا که مسیر طوفانی ست
آنگاه که حس به چپ ، حقیقت به راست می رود !
صلاح نیست آسمان را فراموش کنی و به واقعیت پوزخند بزنی ؛
هرچند که
در میان سلسله ای هندسه وار ...
دچار تناقضی ناب ...
و تشخیصی عبوس ...
شده باشی!
افکار که میل به بایگانی بگیرند و آرشیو در اولویت ِ رفتار ،
دیگر جایی برای اعلام موجودیت و اثبات ِ شفافیت نمی ماند ...!
می خواهم صادقانه بگویم :
بیزارم از هر آنکس که تمامیت مرا در ناتوانی ِ خود می کاود ...
این " من " نیستم که خواهان ِ دمیدن بر شمعم ،
این تویی که یک به یک چراغ های این چلچراغ را می شکنی و
راه را بر ندیدن هموار می سازی ...
خواهشا مرا در زمستان ِ شصت و ... بایگانی کن
و خود را در تابستان ِ هشتاد و هشت رها !
Layers of dust and yesterdays
Shadows fading in the haze of what I couldn't say
لایه هایی از خاک و دیروزها
سایه ها در مهِ حرف هایی که نتوانستم بر زبان بیاورم ، محو می شوند ...
.
دل ، از نوع گرفته
دل ، درگیر
روح ، باران ِ بارانی
روح ، درگیر
فکر ، خسته و خسته
فکر ، درگیر
احساس ، بازی خورده
احساس ، درگیر
خط ، در جدال با تکرار
خط ، درگیر
اشتیاق ، به اندازه ی اشتباه
اشتیاق ، درگیر
خواستن ، رو به سوی ِ نبودن
خواستن ، درگیر
¤
هر دو مجبور ِ تحمل من به اجبار تو به اصرار !
خواب در دریای دیده ها و کوفتگی اقسا نقاط ِ حس !
سپیده در حاشیه و نگاه پر از وهم ِ امید آور ...
به دنبال ِ خدای خود در آسمان ها گشتم و
او را به روی زمین یافتم !
در جوار ِ کلماتی که آنقدر به آنها اندیشیده ام
که شبیه شان شده ام ...
اویی که اسیر واژه ی آزادی ست ...
و "منی" که به دنبال ِ فلسفه ی جهل !
کمی تا قسمتی خسته از
طلا ظاهران ِ مس پاش ِ زنده زنده پوسیده شده در گور ِ باورها ...
و بیشتر تا کلی مومن بر
بازی کردنی که دامی نیست جز برای بازی شدن !
نمی دانم ... نمی دانم
تکلیف ِ آن خودی که اکنون شده "من" چیست ؟
سکوتت را می شناسد زیرا از دیار خاموشان است ... هر چه آمین بگویی باز هم این ترس موهوم رهایت نمی کند که ..... از همه ی تعاریف ، حد و مرزها بگذار بگذرم و بی پرده بگویم : "..." به بانگ بلند ای آنکه همه ی ابعاد وجودم را ... . باش تا هنوز !
در من مرا بیاب نه در دیگران من
در من مرا بیاب نه در دیگران من
در من مرا بیاب نه در دیگران من
در من مرا بیاب نه در دیگران من
با مکث بخون و بلــــــــــــــــــــــند :
تو
به
خودت
خیانت
کردی
چهل و چهاری
¤
چون چرخ فلک به کام یک خردمند نگشت
تو خواه فلک هفت شمر خواهی هشت
حرارت بیش از 40 درجه ...
رطوبت حداقل 30 درصد ...
ازدحام کماکان رو به صعود ...
دندان های آبی روشن و روابط محدود به جعبه ...
جنس ها مونث ...
مونث ها یادآور ِ د خ ت ر ...
مقدس ِ سه حرفی همین حوالی و تو به دنبال ِ شاید ادیسون و برق و خنکی ...
کلافگی حاکم بر روح و تنهایی غالب بر جان
افکار در پی صعود به زیگ و نزول به زاگ ...
دو انگشت ِ اشاره هنـــوز در اسارت و خاطره ها هنـــوز در بند ِ هندسه ی آن 4 ضلع و یک زاویه ی تند ...
همه چیز اینجا قابل ِ توصیف و همه کس لایق ِ انحصار در صفات ...
آ ر ا م ش نیست و
تو به استمرار در کوچه های صیغه ای از نوع ِ بعید گام را بر میداری و
نقطه را می گذاری بی آنکه هدفی را ... ...
واسه من
ضابطه ها ،
واسطه ها رو تعیین می کنن
تا بینمون فاصله بندازن ...
واسه تو
رابطه ها ،
فاصله ها رو بر می دارن
تا نکنه با بودنمون حاشیه بسازن !
بعضی وقتا بعضی کسا باید که نباشن
از خیلی پیش از این نباید که می بودن ...
گاهی باید حذف کرد ،
حتی به قیمت حذف شدن !
راستی !!!
وقتی اعصابم تو فکر ِ موهامو نکن تو ذهنم .
لطفا _______
آمدنم از جنس دیدار بود و ماندنم به امید ِ خاطره ، رفت .
و در امتداد همراه نشدن ِاو دلم گرفت و
اعتراضم بر افکار گویا آینده نگرانه اش هجوم آورد !
( حمله ای با لفظی به عمق تحمیل ِ درخواست ... )
خطوط جاری شدند و
من همچنان درگیر با انحنای نشانه ی پرسش ... ¿!
در ازدحام پیکان های تیز ماندم ؛
کلاغ ها را می شنوم ...
بیشتر از همیشه و پر رنگ تر از تاریکی ...
گویا غم شان را در نوایی غریب بر روح من می نوازند ...
و با صوتی تلخ مرا به درون خود سوق می دهند ...!
می خواهم خود را در میان گرمای این فصل سرد پنهان کنم
و حس مبهم درونم را مشتاق به غوغا !
اما ...
هم چنان همه ی احساس را در خویش نگاه می دارم و
در نگاه انکارش می کنم !
254 ...
مسیرها متفاوت و هدف ها نامعلوم ... !
مستقیم ها کج و کج ها منحنی ...
بازی رو به اتمام و
تو همچنان جاهل از مفهوم آن عبارت سه حرفی ". . ."
واژه ها واژگون و معنا ها عکس ِ معکوس –
مقصر ' تو ' و تقصیرکار من –
احساس دید " نا " گرفته و
اجبار حس شده !
ترحم ، محسوس ِ ... محسوس ِ ... محسوس !
فاصله ایجاد و ضابطه موجب ؛
دل ... دل ... دل
گرفته و
غم ... غم ... غم ...
! ¿ !
اینجا ...
در این میان ...
معبود ، همیشه سرگردان و
گویی از جاودانگی گریزان !
دایره ... مربع ... دایره
دو ... هفت ... سه
من ... او ... دیگران
باشم ... باشد ... نباشند
تکرار ... دو وجهی ... تکرار
آهای با تو ام ...
سینه رو بده جلو ;
بیشتر ... بیشتر ...
آهان
حالا بهتر شد !
نبینم دنبال ِ زانو بگردیــا !!!
مگه یادت رفته (؟)
پای تو واسه " همیشه " راست وایسادنه ... !
¤
نامیرا : میگه تو عادت داری علامت سوالُ با علامت تعجب جواب میدی ،
یعنی خوب نیست که خصلت نداره ؟!!!
خشت به خشت ِ دیوار ِ خشک ِ چین ِ من ثانیه ها را ساعت
کرد !
و
خط به خط ِ عبارات ِ روحم احساس شد !
¤
نامیرا : سالگردش
گویا این روزها درد افکار است که اپیدمی شده و
تو همچنان در اقلیت خاموش به سر می بری !
اما به باورت رسیده که
منی که به بی گناهی متهم است ، مجرم نیست
پس حکمی لایق نصیبش نمی شود !
كاش نمي گفتم بهت ( دستم لاي ِ در گير كرده ) ! هنوزم نگفتي كدوم در ؟ در ِ باغچه ... در ِ اتاق ... در ِ زندگي ! و كاش باور داشتي اگه در نميومد ، دست ِ منم ___ !